23 Mar 2016

İNTERNETİN ÇOCUKLAR ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ



 Çağımızın en güçlü kitle iletişim kaynaklarından biri olan bilgisayarlar ve yaşamımıza birden bire giren internet, bugün bilgilenme, işlem yürütme, haberleşme, eğitim ve eğlence fonksiyonlarıyla hayatımızın ayrılmaz bir parçası olmuştur.
İnternetin, öğrencilerin eğitiminde büyük yararları olduğu bir gerçektir. Özellikle ödev yaparken, yeni bir konunun araştırmasını yaparken büyük kolaylıklar getirmektedir. İnternet sayesinde çocuklar, elektronik posta ve sohbet odaları aracılığıyla yeni dostluklar kurmakta, WEB sitelerinde gezinerek yeni bilgiler edinebilmekte, okul projelerine yeni materyaller bulabilmektedir.
İnternet, teknolojisinin de ilerlemesiyle yararları her geçen gün biraz daha artmakta, gelişmeleri izlemek dahi baş döndürücü bir hıza ulaşmaktadır.
Velilerimizle yaptığımız görüşmelerde, pek çok ailenin bu konuda sıkıntıda olduğunu, bazen de çaresiz kaldıklarını ve yasaklara yöneldiklerini gözlemliyoruz. Bu yeni teknolojinin çocuklar için en yapıcı biçimde nasıl kullanılması gerektiği konusunda, elimizde ne kapsamlı araştırmalar ne de yol gösterici ilkeler vardır. Bilgisayar kullanımı için “gelişimsel hazır-oluş” gibi çok önemli meseleler daha yeni yeni irdelenmeye başlamıştır. 14 yaşındaki bir çocuk için doğru olan şey, 4 yaşındaki bir çocuk için doğru olmayacağı gibi zararlı da olabilir.
Duygusal, toplumsal, bireysel ve sağlığa ilişkin zararların neler olabileceği üzerine sorular da yeni yeni sorulmaya başlanmıştır. Bu soruların pek çoğu henüz yanıtlanmış değildir.
Yararı ve çekiciliği bu kadar açık olan internet, aynı zamanda çocuk yönünden bir takım olumsuzlukları, hatta tehlikeleri de beraberinde getirmektedir.
Gelişmiş ülkelerde yapılmış ve yapılmakta olan araştırmalar bu gerçeği katı bir şekilde ortaya koymaktadır.
1) Fiziksel Etkiler:
Fiziksel etkiler dediğimizde, doğrudan sağlığı tehdit eden problemleri anlıyoruz. Yetişkinler için bile potansiyel olan bu etkiler, gelişmekte olan çocuklar için çok daha büyük risk içerebilir. Üstelik çocuklar, direkt olarak bir değerlendirme yapamayacakları için, anne-babaların iyi gözlemler yapması çok önem kazanmaktadır.
Gelişmekte olan çocuklar için 4 potansiyel fiziksel risk vardır:
a) Görme sorunları
b) Duruş ve iskelet sorunları
c) Radyasyon riski
d) Daha az hareketten kaynaklanan fiziksel problemler
2) Psikolojik Etkiler
İnternetin çekiciliğine kapılıp, zamanın çoğunu bilgisayar önünde geçiren çocuklarda bir süre sonra “internet bağımlılığı” oluşmaktadır.
İnternet bağımlılığı, TV bağımlılığı, kumar bağımlılığı, aşırı yemek yeme gibi davranışsal bir bağımlılıktır. Buna bir tür “TEKNOLOJİK BAĞIMLILIK” da diyebiliriz. Teknolojik bağımlılıklar, pasif ( TV bağımlılığı) ya da aktif (Bilgisayar bağımlılığı) olarak ikiye ayrılmaktadır.
Bağımlılıkta başlangıçta “biraz” olan oran, farkına varmaksızın “çok” haline gelebilmektedir. Bazı çocuklar, bilgisayar bağımlılığına ve bunun olumsuz uzantılarına, diğer çocuklara oranla daha yatkındır. Doğal olarak bu çocuklar sanal yaşamın çekiciliğini de en güçlü hisseden çocuklardır. Onlar için herhangi bir süre bile çok fazla olabilir.
Tehlike Sinyalleri
1- Bilgisayarda giderek daha çok zaman harcama,
2- İçe kapanma, göz temasının kesilmesi,
3- Daha çok ve sık bağlantıya geçme isteği,
4- Toplumsal yaşamdan yaşıtlardan çekilme, yetişkinlerle sorunların olması,
5- Yinelemeli beden hareketleri (ileri geri sallanma, parmakları gereksiz yere oynatma, dönme ) ya da kendi kendine konuşma
6- Yoksunluk belirtileri (bağlantı engellendiğinde titreme, aşırı sinirlilik ve hayal kurma )
7- Yaşıt ilişkilerden kopma ve bedensel ağırlıkta artış ve hareketsizlik
Bir Amerikalı psikologun yaptığı araştırmaya göre, interneti çok kullanan 500 kişinin % 80’i,bağımlı kategorisindeydi. Araştırmanın sonuç kısmı ise daha ilginç olup gelecekte bu bağımlılığın insanları kumar tutkusu ya da yeme bozukluklarında olduğu gibi etkileyeceği.
3- Sosyal Etkiler
İlk başta internetin, karşılıklı etkileşime de olanak tanıdığını belirtmiştik. Bu sanal dünyadaki ilişkilerle, gerçek ilişkiler arasındaki fark ,çocuklar tarafından tam olarak ayrımlaştırılamamaktadır. Fiziksel kimliklerini ortaya koymaksızın, sohbet odalarında dolaşmanın tehlikesi, ileri yıllarda gerçek sosyal hayattan çekilme davranışları ile kendini gösterebilecektir.
Gerçekte çok içe dönük biri internetle kendine güven duygusunu destekleyecek arkadaşlar edinebilir. Uzun süre internette chat yapan çocukların gerçek hayatta arkadaş edinme sıkıntısı çektiği yapılan araştırmalarla saptanmıştır. Bir araştırmada WEB gezintilerinde, çocukların kendilerini nasıl hissettikleri sorulduğunda cevap en çok “yalnız” olmuştur. Bu yalnız çocuklar, giderek toplumda iletişim kurmakta zorlanmakta, topluma karşı olumsuz duygu ve düşünceler beslemeye başlamaktadır.
Ayrıca yine bir araştırmada, aşırı internet kullanan çocukların daha az kitap okudukları saptanmıştır.
İnternet konusunda yapılan araştırmalardan çarpıcı örnekler şu şekilde sıralanabilir.
Anne babalar %62 oranında çocuklarının hangi sitelerde dolaştıklarını bilmemektedirler.
Çocuklara hangi sitelere girdikleri sorulduğunda %44’ü oranında seks içerikli sitelere, %14’ü bomba imalatı sitelerine, %12’si nereden silah alabilecekleri bilgisini içeren sitelere girdiklerini belirtmişlerdir. %43’ü ailesinin internet konusunda bir kural koymadığını, %31’i ailesinin kuralları takip ettiğini, %26’sı ise kurallara rağmen istediklerini yaptıklarını belirtmişlerdir.

22 Mar 2016

TARİHTEN GÜNÜMÜZE ÇOCUK RUH SAĞLIĞI GELİŞİMİ












-Doğum sırasında gelişen olaylar
-Doğum sonrası çocuğun yaşadıkları.
Doğum öncesi dönemde aile içinde yaşananlardan çocuğun haberdar olduğu
gerçeği göz ardı edilmemelidir.Annenin hamilelikteki ruhsal durumu
önemlidir.
Doğum sırasında çocuğun bir ömür boyu hayatını etkileyebilecek riskler
vardır.Örneğin çocuğun doğum sırasında oksijensiz kalması gibi…
Çocuk doğum sonrasındaki 0-2 yaş döneminde sürekli büyüme ve gelişim
içindedir.Bu yaşlardaki çocukların üç temel ihtiyacı vardır.Bunlar
uyku,beslenme ve dışkı ihtiyacıdır.

2-6 yaş İlk çocukluk dönemidir.Bu dönem de çocuk sürekli iletişim ve
etkileşim içindedir.Çocukta organizma sürekli değişir.Bu dönemde
büyüme,olgunlaşma ve öğrenme öğeleri dikkat çeker.Çocuk kültüre uygun
beceri ve davranış kazanır.

6-11 yaş Son çocukluk dönemi.Bu dönem çocuğun dış dünyaya ilk adımı
attığı dönemdir.Çocuğun davranışlarının şekillenmesinde okul çok önemli
bir faktördür.Çocuğu etkileyen faktörlere okul da dahil olmuştur.
Çocuğun hayatında öğretmen önemli bir rol model oluşturur.Dahası çocuğun
kişilik gelişiminde öğretmenin katkısı küçümsenmemelidir.

11 -18 yaş ergenlik dönemi.Dünyadaki tüm ruh sağlığı otoritelerince
çocuğun en kritik dönemi olarak tarif edilir.
Kız ve erkek çocuklarında ergenlik dönemi farklılıklar gösterebilir.
Çünkü psiko-motor gelişim kız ve erkek çocuklarında farklı seyredebilir.
Bu dönemdeki çocukların davranışlarında karşıtlık ve dengesizlik dikkat
çeker.Anne baba çocukla iletişimi mutlaka açık tutmalıdır.(12-13yaş)

14’lü yaşlarda genç dışadönüktür.Davranışlarında kimi zaman eleştirel kimi
zamanda başkalarının yerine kendisini koyabilir..

15’li yaşlarda kayıtsız davranışlar gösterebilir.Duygusal,hassas ve
kendini tanımaya yönelik tutumlar sergileyebilir.Ergen bağımsız olmaya
dikkat eder.Arkadaş grupları genç için oldukça önemlidir.

16’lı yaşlarda ergen kendine güvenmek ister.Aile için önemli olduğunu
hissetmek ister.Duygu ve davranışlarını çok kolay sergileyemezler.

ÇOCUK RUH SAĞLIĞI NELERİ İÇERİR
Çocuk ruh sağlında temel amaç sağlıklı gelişen bireyler
yetiştirmektir.Normal seyreden ruh sağlığı birey aile ve toplum için
önemlidir.
Kişilerin sağlıklı davranış ve tutum geliştirmeleri için koruma şartlarını
ortaya koymak gereklidir.
Bazen çocuk ruh sağlığı gelişiminde her şey yolunda gitmeyebilir.Yaşanılan
topluma uygun ruh sağlığı hastalıklarının tanı kriterleri
oluşturulmalıdır.
Ortaya çıkabilecek olumsuz tutum ve davranışların telafisi için ruhsal
bozuklukların sağaltımını gerçekleştirilmelidir.Bu çalışmalar
multidisipliner yaklaşımlarla sürdürülmelidir.

ÇOCUK RUH SAĞLIĞINI İLGİLENDİREN DİĞER BİLİM DALLARI
• Ruh Bilimi
• Eğitim Bilimleri
• Sosyoloji(toplum bilim)
• Sosyal Hizmet Bilimi
• Psikoloji Bilimi
• İstatistik Bilimi
• Ekonomi Bilimi1
• Antropoloji Bilimi vb.

ÇOCUK RUH SAĞLIĞINDA ETKİLİ UNSURLAR
• Aile
• Okul ve Öğretmen
• Çocuğun yakın çevresi akrabalar vb.
• Çocuk Psikiyatristleri
• Sosyal Hizmet Uzmanı
• Psikolog
• Hukukçular
• Sosyal Hemşire vb.
• Odyologlar.

DÜNYADA ÇOCUK RUH SAĞLIĞI GELİŞİMİ
Çocuk ruh sağlığı 1930’lardan sonra gelişmiştir.
1959 yılında Amerikan Nöroloji Psikiyatri derneği tarafından bilim dalı
olarak kabul edilmiştir.
M.Ö. Ağır Zeka Özürlü ve Ruhsal problemli çocuklar öldürülmüştür
18yy Fransa da Dr J.Gaspard Ormanda hayvanlar arasında kalmış Kurt Çocuk
Victor ile çalışmıştır.
Orta Çağda zeka ruhsal problemli çocukların Şeytan tarafından bu hale
getirildiği düşünülürdü.
Zeka geliştirmeye yönelik öğretim çalışmaları ve gözlemleri olmuştur.Bu
çalışmalar çocuk ruh sağlığı alanında Dünyada yapılan ilk çalışmalardır
1841’de İsviçre de Dr Gügenbühl ruhsal problemli çocuklar için ilk yatılı
kurumu açmıştır.Fransa’da Binet çocukların zekalarını ölçmek için
SİMON-BİNET zeka testini geliştirdi.(1911)
Bu test ABD’de Stanford Üniversitesinde daha da geliştirildi.
ABD’de çocuk mahkemesi çocuk suçlarnın nedenlerinin incelenmesi için Aile
Araştırmasına önem verdi.(1909)
Bu nedenle Amerika da Sosyal Hizmet Uzmanlığı mesleği hızla gelişti.
Bu gelişmeler Amerika,Fransa,Almanya da Çocuk Rehberliği (Child Guidence)
kuruluşlarını artırdı.
İtalya da Dr Montessori çocuklar için eğitim metodu geliştirmiştir.(1907)
ABD’de Segun ruhsal problemli çocuklar için teşhis ve tedavi merkezi
açmıştır.
Çocuk ruh sağlığı alanında çalışan Psikityatristler çocuk psikozu ve
psikanalize yöneldiler.
Fransa’da Robin çocuk nöro-psikiyatri kitabını yayınladı.
Tramer ve Kanner 1935’te çocuk gelişim basamaklarında ortaya çıkabilecek
ruh sağlığı problemlerini belirlediler.
Klein ve Anna Freud çocuk ruh sağlığı analizini yaptılar.(1920)
Amerikada 1920 de 20’den fazla Çocuk Ruh Sağlığı merkezi
açılmıştır.İngiltere de böyle merkezlerin sayısı 102 olmuştur.
Almanya da her mahallede Kindergarten açılmıştır
Dünyada ruh sağlığının teşhis tedavisine yönelik ilk tesis 1884 yılında
açılmıştır.
Frobel PEDAGOJİ’de ilk defa metotlar geliştirdi


TÜRKİYEDE ÇOCUK RUH SAĞLIĞININ GELİŞİMİ

Selçuklular ve Osmanlılar ruh sağlığı problemi olan çocukları
VAKFİYELER’de barındırmışlardır.
1305 Amasya ve Sivas’ta DARÜŞŞİFA’lar yani şifa evleri açılmıştır.
Musul-Erbil’de Gökbörü’de bu çocuklara bakılmış,Manisa Saruhanlı’da
Körhanede şifa verilmeye çalışılmıştır.
Fatih Sultan Mehmet medrese ve hastane açmıştır.Hasekide DARÜŞŞİFA’da bu
çocuklara hizmet verilmiştir. Türklerde 120 vakfiye çalışmıştır.Bu
yıllarda Türkler yataklı kurum açarken Avrupa da ruhsal problemli
çocukların,uğursuzluk getirdiği,içine şeytan girdiği düşünülerek
zincirlere vurulmuşlardır
1868’de Tuna valisi Mithat Paşa çocuk ıslah ve sanat evi açmıştır.
1895’te ruh sağlığı bozuk olan çocuklar Darülacezede barındırılmıştır.
1921’Himaye-i Etfal Cemiyeti yani Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme
Kurumu kurulmuştur.
1930’da Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinde yataklı koğuş
açılmıştır.
1957 Milli Eğitim Bakanlığı Rehberlik Araştırma Merkezlerini(RAM) kurmuştur.
1956’da İstanbul tıp fakültesinde çocuk psikiyatrisi kliniği
açılmıştır.Velhan Özbek ve Rıdvan Cebiroğlu bu çalışmaların öncüleridir.
1958’Mualla Öztürk Hacettepe Üniversitesinde Çocuk psikiyatrisi kliniği
kurmuştur.
İzmir de bu çalışmaları Oya Tuncel başlatmıştır.

ÇOCUKTA RUH SAĞLIĞI GELİŞİMİ
Çocukta ruh sağlığı gelişiminin 3 yönü vardır
1. Psikolojik Ruhsal Gelişim:Çocuğun duygu düşünce ve davranışlarındaki
değişimleri içerir
2. Motor Bedensel Gelişim:Çocuğun atlama,zıplama,tutma gibi bedensel
becerilerini kapsar.
3. Sosyal Toplumsal Gelişim:Çocuğun sosyal,kültürel ve ahlaki
değerlerindeki değişmeler ve gelişmeler esas alır.

ÇOCUKTA RUH SAĞLIĞI GELİŞİMİNDE ETKİLİ FAKTÖRLER
1-Genetik Faktörler:Çocuğun doğuştan getirdiği anne baba merkezli kişisel
özelliklerdir.

2-Çevresel Faktörler:İki önemli faktör vardır.

 Fiziki çevre koşulları
-Coğrafi şartlar:Çocukta kişilik gelişimi iklimin sıcak veya soğuk oluşuna
göre şekillenebilir.
-Hastalık:Çocukta büyüme ve gelişmenin en hızlı olduğu yaşalar 0-18
yaşlarıdır.Bu dönemdeki bir hastalık psiko-sosyal gelişimini olumsuz
etkiler.
-Hayat koşulları:Sağlıksız fiziki şartlar,yaşanan mekan,olumsuz çevre
çocuğun ruh dünyasını da etkiler.
-İlaç zehirlenme:Akademik becerilerin en hızlı şekillendiği yaşlardaki
hastalık ve ilaç kullanımı gelişim hızını düşürebilir.

 Toplumsal kültürel koşullar
-Aile ortamı İlişkiler:Aile içi iletişim ve etkileşim ne kadar sağlıklıysa
çocuk ruh sağlığıda o oranda etkilenir.
-Okul ortamı:Çocuğun hayatı deneyimler kazandığı arkadaşlıklar kurduğu
öğretmene hayranlık beslediği yegane ortamdır.
-Toplumsal yaşam:Çocuklar istek ve tercihlerini kendileri
oluşturmazlar.Ancak toplumda var olan genel geçer kurallara uyarlar.
-Din Gelenek Moral değerler:Ailede var olan moral ve manevi değerler
çocukların şahsiyetlerini şekillendirir.

ANNE BABANIN ÇOCUK RUH SAĞLIĞINA ETKİLERİ
Anne babanın çocuğuna karşı sergiledikleri davranışlar çocukları tüm
hayatı boyunca etkiler.
Bu unsurlar şöyle sıralanabilir.
Sevgi Faktörü:Çocuğu sevmek yada reddetmektir.Dünyadaki her çocuk anne
karnından itibaren sevmek sevilmek ihtiyacında olan bir varlıktır

Araç Faktörü:Ailede çocuğa biçilen rol önemlidir.Çocuk aile için gerçekten
ihtiyaçmıdır.İstek dışı aileye katılan bir varlık mı dır.Anne kazara
hamile kalıp çocuğu doğurmuş olabilir.Erkek çocuk istenirken kız çocuk
doğmuş olabilir.Kötü giden evlilikleri doğan çocuk kurtarmış
olabilir.Erkek çocuklara ailenin neslini devam ettiren çocuk şeklinde
bakılabilir.
Değer Faktörü:Çocuk yetiştirirken bu çocuk bizim her şeyimiz şeklinde
yaklaşılır.Yada biz bu çocuğa katlanıyoruz şeklinde değerlendirilir.

Çocuğa Yansıtılan Endişe Faktörü:Bazı anne babalar çocuğun bireyselliğini
engelleyebilir.Bazı ailelerde çocuk yokmuş gibi davranabilir.

Otorite Faktörü
Bir takım aileler çocuğa aşırı koruyucu davranış yada aşırı baskıcı
davranış sergiler.Kimi ailelerde çocuğun bir başıboş davranmasına imkan
verir

Eleştiri Faktörü
Anne babalar kimi zaman çocuğun her söylediğini eleştirir.Bazen de çocuğun
varlığına hiç aldırış etmezler.

Başarı Faktörü:Anne baba tarafından çocuk yerinde ve zamanında takdir
görür ve başarısı ödüllendirilir.Tersi durumda ise çocuk sürekli başarısız
görülür.

ERİKSON A GÖRE ÇOCUKTA RUH SAĞLIĞI GELİŞİMİ BASAMAKLARI

 Çocuğun kendini güvende bilmesi:Çocuk için iki temel ihtiyaç sevgi ve
güvendir.
 Girişkenlik becerisi:Çocuk ailede güvenli olması için kabul görmelidir.
 Otonomi duygusu:Aile çocuğun bireysel yeteneklerini kullanmasına izin
vermelidir.
 Başarılı olmak duygusu:Takdir ve onay çocuk için önemlidir.
 Özdeşim kurma ihtiyacı:Anne babanın kararlı ve etkin tutumları çocuklara
örnek oluşturur
 İnsana/Anneye bağlılık duygusu:Çocuk için 0-3 yaşları anneyle ortak
yaşanılan dönemlerdir.
 Verimli faydalı olma duygusu:Çocuklar üretken ve başarılı olmayı
yetişkin bireylerden öğrenir.
 Toplumsallık Birliktelik Duygusu:Çocuklar içine doğdukları toplumun
kültürüne uygun davranışlar geliştirerek büyürler.

FREUD’A GÖRE RUH SAĞLIĞI GELİŞİM BASAMAKLARI
 İlk bebeklik=Oral dönem 0-2 yaş=süt çocuğu
 İkinci bebeklik=Anal dönem=2-6yaş=Oyun çocuğu
 İlk çocukluk dönemi=Latans dönem=6-12 yaş=Okul çocuğu
 İkinci çocukluk=Fallik dönem=12-18yaş=püberte
 Erginlik dönemi=18 yaş +=Güvenlik
 Genç erişkin
 Erişkinlik
 Olgunluk
 Yaşlılık

SONUÇ:

Yukarıda sıralanan gelişim basamaklarındaki sapmalar çocuk ruh sağlığı
gelişiminde problemler ortaya çıkarır.Bunlar;
 Güvensiz kişilik yapısı
 Şüphecilik duygusu
 Aşağılık duygusu
 Suçluluk duygusu


KISACA ÇOCUK DAVRANIŞ ve UYUM ZORLUĞU YAŞAR.

ÇOCUK GELİŞİMİ VE EĞİTİMİNDE AİLENİN ROLÜ



Çocuk gelişimi ve eğitiminde ailenin rolünü açıklayan kuramsal çerçeve değişik yaklaşımlara dayanmaktadır. Çocuk gelişimi ve eğitimi çevresel koşullar nedeniyle risk altında olduklarına inanılan çocukların bilişsel ve sosyal gelişmelerini erken yaşlarda desteklemek gerekir. Küçük çocukların, özellikle de içinde yaşadıkları çevre koşullarına bağlı olarak olumsuz konumda olanların eğitimi, gelişimi, bakım ve korunmasının sağlanması toplumun sorumluluğundadır. Olumsuz koşulların yarattığı etkilere sonradan tedavilerle çare bulmaya çalışmaktansa, çevre koşullarının yaratabileceği olumsuz etkileri önlemek amacıyla anne ve babalara büyük görevler düşmektedir.İnsan yaşamında, doğumdan önce başlayan ve hayatın sonuna kadar etkisini sürdüren bir kurum olarak aile, fizyolojik olduğu kadar ekonomik, kültürel ve toplumsal yönleriyle de çocuğun ruhsal gelişimini, davranışlarını biçimlendirip yönlendirir. Aile, çocuğun ruhsal gelişiminde en önemli ortam ve toplumsal kurumdur. Aynı zamanda, aile ciddi duygusal rahatsızlıkların, gerilim ve çatışmaların da kaynağı olabilir. Aile içi çatışmalar ve şiddet, kötü muamele gören çocuklar, yatma ve yeme ile sınırlandırılmış ilişkiler, engellenme ve başarısızlıklar, duygusal ya da diğer doyumsuzluklar da aile yaşamında karşılaşılabilen sorunlardır. Aile, tüm yönleriyle incelenmesi son derece güç bir yaşama ortamıdır.Çocuğun kendini tanıması, kişiliğini kazanması ve uyum sağlamasında anne-baba tutumlarının yeri çok önemlidir. Çocuğun ruh sağlığı ve sağlıksızlığını belirleyici en temel etkenlerden biri, kötü alışkanlıklar edinip edinmemesidir.Çalışmamızdaki amaç; “çocuk gelişimi ve eğitiminde annenin ve babanın rolü nedir?” şeklinde bir soruya reçete olacak bir çalışma yapmaktan ziyade, literatürde yer alan kaynakları tarayarak, bilimsel yöntem çerçevesinde konuyu detaylı bir şekilde incelemek, yapılan inceleme ve değerlendirmeler sonucunda bir takım öneriler getirmektir.Bu kapsamda çalışmamızda, anne ve babanın tutumları, çevresel koşullar ve aile, çocuk gelişimi ve eğitimi konuları ele alınmıştır.

1. ÇOCUK GELİŞİMİ VE EĞİTİMİ - ANNE BABA EĞİTİMİ
Erken çocukluk döneminde anne baba eğitim programlarının önemi ve gerekliliği bilinmektedir. Ülkemizde konu ile ilgili yapılan çalışmalar ise oldukça yetersizdir. Bu nedenle, toplumumuzun gereksinimlerini karşılayacak farklı anne baba eğitim programlarının geliştirilmesi ve mevcut programların yaygınlaştırılması önem kazanmaktadır(Şahin ve Ersoy, 1999).Çocuğun çevresinin çocuğun büyüme ve gelişmesini nasıl etkilediği konusuna duyulan bu ilginin sonucu olarak erken çocukluk eğitimi programlarında çocuk merkezli bir yaklaşımdan ekolojik bir yaklaşıma doğru kayma gözlenmektedir. Böylece çocuk, ailesi ve onlar için mevcut olan sosyal destek arasındaki ilişkilerin önemini vurgulayan yaklaşımın pek çok eğitim ve gelişim programında somut olarak yer aldığı görülmektedir.Gelişimin etkileşimsel (transactional) yorumu ve Bronfenbrenner’in aileyi, daha geniş ekolojik sistemler çerçevesi içine yerleşmiş bir sistem olarak gören bakış açısı çocuk eğitimi programlarının temelinde yatan felsefeyi oluşturur. Burada amaç, hem çocuğa hem de çevresine eşit ağırlıkta önem vermektir. Böylece, çevrenin sunduğu deneyimler çocuktan bağımsız olgular olarak görülmezler.Gelişim, çocukla ailesi ve sosyal çevresi tarafından sağlanan deneyim arasındaki dinamik etkileşim olarak görülür. Çocuğa ve çevresine gelişim sürecinde eşit önem verilmektedir. Çocuğun biyolojik bir organizma olarak yakın çevreyle etkileşiminin ve çocuğun sosyal gelişiminde sistemlerin etkileşiminin yeri önemlidir. Çocuğun bakım ve gelişiminde yakın çevrenin rolü yaşamsaldır.
 Erken çocukluk gelişim ve eğitim programlarının etkilerinin uzun ömürlü olmasının anneye etkin ve önleyici bir rol veren ve aileye sosyal destek sağlayan programlarla gerçekleşebileceğine inanılmaktadır.Ekolojik bakış açısı, çocuğun gelişiminde etkileşimlerin önemini vurgular ve ailenin çevrenin asıl etki oluşturan ve çocuktan etkilenen bileşeni olduğunu belirtir. Bu çift yönlü etkileşimin hem çocuk hem de aile için farklı sonuçlar doğurduğuna inanılır. Çocuklar ve ailelerdeki değişikliklerin, ilişkinin dinamiğinde ve etkileşimin sonuçunda değişikliklere yol açacağını öne sürmektedir. Örneğin, bilgisi, beklentileri, öğretme becerileri ve tutumlarındaki değişiklikler sonucu anneki değişim çocuğun büyüme ve gelişmesinde değişikliklere yol açabilir.Meisels, “Bütün araştırma bulguların anne ve babaların sergiledikleri davranışların niteliğinin bebek ve küçük yaştaki çocukların gelişiminde değişiklikler yarattığını göstermektedir” diyerek konuya farklı bir bakış açısı getirmiştir. Ana-babalara hem çocuk yetiştirmeye ilişkin yeni beceriler ve ek bilgiler öğretilebileceği hem de kendi çocuklarına özgü gelişimsel sorunlarda yardım edilebileceğine ilişkin bu bulgular inandırıcı görünmektedir. Ev ziyareti, ana-baba grupları ve ana okulları gibi erken destek yöntemlerine katılımın çocuklar ve aileleri üzerindeki hem kısa hem de uzun dönemli etkilerini tanımlayan zengin araştırma bulguları mevcuttur(Turan ve diğerleri, 1996).Anne-babalara çocuk gelişimi ve eğitimi ile ilgili beceriler öğretmeyi amaçlayan programların mantıksal temelini tartışırken Gordon, çocukların zihinsel davranışları ve kişilik gelişimiyle ilişkili üç farklı aile etkeninin öneminden bahsetmektedir. Bu etkenlerden birincisi demografik özellikler, ikincisi aile etkileşimi, üçüncüsü ise bilişsel ve duygusal etkenlerdir. 
Bilişsel etkenler, çocuğun bilişsel gelişiminde ana-babanın rolünü, evde varolan bilişsel ortamı, ana-babanın çocuğun bilişsel işlevlerine karşı tutumunu içerir. Duygusal etkenlerse, çocuğu yönlendirmedeki tutarlılığı, çocukla iletişimi, annenin duygusal olarak kendini güvende hissetme düzeyini ve öz saygısını içerir. Bu mantıksal temele dayanılarak, destek programlarının hedeflerinden biri de evde, bilişsel ve duygusal etkenlerin olumlu öğelerini geliştiren bir öğrenme ortamı sağlamaktır. Aile çevreden arınmış bir ortamda işlev görmemektedir; tam tersine (daha büyük bir makro-sistemin içine yerleştirilmiş olan ekzo-sistemle etkileşim içine giren) mezo-sistemle bütünsel bir ilişki içindedir. Yani, Gordon, ana-baba eğitim programlarındaki sistem yaklaşımına ilişkin düşüncelerinde ev, okul ve topluluk arasındaki bağların rolünü vurgulamaktadır(Myers, 1990).Çocuğun içine doğduğu aile ortamının ve sahip olduğu özelliklerin gelişimi belirlemede önemli bir rol oynadığı bilinmektedir. Bu durumda çocuğun gelişim ve eğitiminde bu derece belirleyici etkileri olan aile bireylerinin çocuk gelişimi ve eğitimi konularında bilgilendirilmeleri, bilinçlendirilmeleri ve öğrendiklerini davranışa dönüştürebilmeleri için belli bir program çerçevesinde eğitilmeleri gerekmektedir (Üstünoğlu, 

OKUL ÖNCESİ DÖNEMDE DİL GELİŞİMİ

   Çocuklar 2 yaşlarına kadar herhangi bir zihinsel etkinlik göstermekte zorlanırlar. İlk ayın sonuna kadar olan dönemde bebeklerde emme, tutunma gibi refleks devinimlerin dışında başka bir davranışa rastlanmaz. 1-3 ay arasında bebekler, emme, elini açıp kapama, yorganına dokunma gibi hareketleri hiçbir amaca bağlı olmaksızın yapmaya başlar, zamanla bunları yinelemekten hoşlanır hale gelir.Anadili eğitimi, okul öncesi dönemde, duyu algı eğitiminin en önemli alanını oluşturmaktadır, çünkü anadil, insanı insan yapan temel etkinliktir. Her çocuk bir anadil ortamında doğar. Yapılan araştırmalar göstermiştir ki, çocuk bulunduğu ortamda konuşulan anadilinin temel yapısal özelliklerini 4-5 yaşına kadar kazanır. Anadili, en önemli anlaşma ve iletişim aracıdır. Bütün zihinsel yetenekler, algılama, sonuç çıkarma, bağlantılar kurma, karşılaştırma, genelleme, sınıflama, soyutlama, anlatma, problem çözme ve benzeri yetenekleri oluşturup, geliştirme anadille gerçekleşir.Bir bebeğin gelişme süreci ile tarihsel gelişimi içindeki insanın bugünkü özelliklerini kazanma süreci benzerlik gösterir.
Nasıl, insan, ilk önceleri dış dünya ile ilişki kurabilmek için bedenini, çevredeki nesneleri daha sonraları da yaptığı aletleri ve prototip olarak dili kullandıysa; bebek de önce çevreyle ilişki kurmak için ellerini, kollarını, başını, bütün vücudunu kullanır. Sesli iletişim bebekte ağlamalar, çığlıklar, cıvıldamalar şeklinde başlar, daha sonra bunları, sesler, heceler, tek tek kelimeler, kısa cümleler izler. Uzmanlar arasındaki, dil gelişimiyle ilgili en yaygın görüş, 6 aya kadar bütün bebeklerin aynı dili konuştuğu, yani çeşitli sesler çıkardıkları şeklindedir. İkinci altı ayda çocuk, çevresinde duyduğu seslere özel bir duyarlılık geliştirmeye başlar. Anadiline ait seslere duyarlılık geliştirmeye başlayan çocukta, anadili gelişimiyle ilgili ilk temeller oluşmaya başlar. Çocuklarda dil gelişim Piaget’e göre;

1. Agulama Süreci
2. Tek Sözcük Evresi
3. Telgrafik Konuşma
4. İlk Gramer Süreci
aşamalarından oluşur. Piaget’in gelişim dizgesi ve özelliklerini de içeren dil gelişimini şöyle özetlenebilir:

Agulama Evresi
Bu dönem doğumdan itibaren 12 ay süresince bebeğin sesleri çıkarma sürecini kapsar. Kendi içinde 3 aşama geçirir:
Ağlama Evresi ( 0-2 ay): Bebekler ağlarken, ileride konuşmada kullanılacak seslere temel teşkil edecek olan sesleri bilinçsizce çıkarırlar. Örneğin, çocukların sıkıntıları, ihtiyaçlarını belli etmek amacıyla ağlarken, esnerken ya da çığlık atarken “o-u” gibi ünlü ve “ng-m” gibi ünsüz sesleri çıkardıkları saptanmıştır.
Babıldama Evresi (2-5 ay ): Bebekler bu evrede, ünlü ve ünsüzleri birlikte çıkarmaya başlarlar; ba-da-ma gibi. Bu sesler ilk kelimelerin oluşmasından sonra da devam eder. Bu dönemde çıkarılan seslerin ve hecelerin evrensel olduğu anadiline özgü olmadığı anlaşılmıştır.
Çağıldama Evresi ( 6-12 ay): Kullanılmayan sesler giderek yok olur ve ailenin kullandığı sesler 2 yıl içinde ilk sözcükleri oluştururlar. Bu süreç sırasında anne ve baba bebeğe gülümseyerek, onu ödüllendirerek daha fazla ses çıkarmasını sağlayabilirler. Ancak bu bebeklerin daha çabuk konuşmasını sağlamayabilir.
Bu dönemde bebekte konuşma organları olgunlaşır ve bebek ilk heceleri çıkarmaya başlar. 1 yaşına doğru, ilk kelimelerini söylerler.

Tek Sözcük Evresi (12-18 ay)
Konuşma açısından kritik bir dönemdir. Bu dönemde çocuğun ilgisi konuşmadan çok çevreyi keşfetmeye yöneliktir. Çocukların, ilk başlarda çıkardıkları tek sözcükler çok anlamlıdır ve bir sözcükle çok şey anlatmaya çalışırlar. Bunun sebebi de çocukların nesnelerin adını bilmemelerinden kaynaklanmaktadır. Çocuklar özel sesleri tek bir sözcükle kullanarak anlamlı üniteler oluşturacak şekilde birleştirirler. Bunlara morgem denir. Morgemlerin büyük bir kısmı günlük konuşmada kullanılan kelimelerdir. Örneğin bir bebek su dediğinde bunun su istiyorum anlamında söylediği annesi tarafından anlaşılır. Kelimeler bir kez kullanılmaya başlandıktan sonra anne ve babalar dil gelişimine yardımcı olabilirler. Öncelikle çocukların kullandığı kelimelerle bağlantılı kelimeleri öğreterek ve karşılıklı konuşma için bir model oluşturarak kelime hazinelerini geliştirebilirler. Örneğin “ Senin adın Ahmet mi?” biraz beklenir ve sanki çocuk cevap vermiş gibi “Demek senin adın Ahmet” denir, yine beklenir vb. böylece çocuğa cevap verebileceği konuşma aralıkları sağlanır.
Çocukların ilk kelimeleri arasında isimlerin başta geldiği bilinmektedir. Ayrıca, anladıkları kelime sayısı da, kullandıkları kelime sayısından daha çoktur.

Kelimelerin Birleştirilmesi Dönemi( Telgrafik Konuşma, 18-24 ay)
Yaşamın ikinci yılında kelime hazinesi hızla artar. Bazı bebekler birinci yaş günlerinde bir iki kelime, bazıları ise bir düzine bilebilir. 2 yaş civarında çoğu bebek 50 kelime kullanırken bazıları birkaç yüz kelime kullanabilirler. 1.5-2 yaş arası iki kelimeyi peş peşe söyleyerek cümlecikler oluştururlar. 2 yaşından sonra ise, iki kelimeyi birleştirerek basit cümleler kurmaya başlarlar. Sözcüklerin sonuna –yor veya –dı eki getirebilirler, iki üç kelimelik birleşimler yapabilirler.

İlk Gramer Süreci ( 24-60 ay)
2.5 yaş civarında ise, kelime dağarcıklarındaki kelime sayısı 300’ü bulmuştur ve bu arada gramer yapısı da hızla gelişir, 2.5-4 yaş arasında soru sorma ve konuşma isteği gelişir. Konuşma çok akıcı olmasa da 3-4 ya da daha fazla kelimeyle cümleler kurarlar. Çocuk kelimeleri alışıldık tarzda sıralamaya başladığında grameri kullanmaya başlamıştır. Gramer kuralları kullanılan kelimelerin ve cümlenin bütün anlamını etkiler. Çocuklar bütün çocuklukları boyunca ve ilköğrenimde cümle yapılarında dönüştürmeleri öğrenerek gramerlerini geliştirirler. Cümlede isim, fiil, sıfat ve buna benzer yapıları öğrenirler.

İLK BEŞ YILDA DİL GELİŞİMİNDE GÖRÜLEN TEMEL AŞAMALAR
0-1 ay Ağlamanın dışında başka sese rastlanmaz.
2-5 ay Bebek “agu” sesleri çıkarır.
6-12 ay Bebek, sesleri kendi kendine tekrar eder.
12 ay İlk kelime, bir sesi , bir nesneyi veya olayı belirtmek için düzenli bir biçimde ilk kez kullanılır.
12-18 ay Cümle yerine kullanılan tek kelime, iki heceli ve kelimeli ifadeyi ilk defa kullanır.
18-24 ay İki kelimeyi bir cümle içinde sık sık kullanır.
24-60 ay Kelime hazinesi artar, cümlelerde kullanılan kelime sayısı artar.

OKUL ÖNCESİ HAREKETLİ OYUN ÖRNEKLERİ

indir (1)indir






BEDENSEL KOORDİNASYON GEREKTİREN BELİRLİ MANİPULATİF HAREKETLERİ YAPABİLME
OYUN ADI: AMAN AVCI VURMA
KAZANIMLAR:
1)FARKLI AĞIRLIKTAKİ NESNELERİ TAŞIYARAK BELİRLİ BİR HEDEFE ATAR.
2)YÖNERGEYE UYGUN OLARAK NESNEYİ DOĞRU YERE FIRLATIR.
OYUNUN UYGULANIŞI:
Çocuklar oyun alanına dağılırlar.Ebe seçilen çocuğa bir top verilir.Çocuk topu arkadaşlarının bacaklarına değecek şekilde fırlatır.Topun değdiği çocuk topu alarak arkadaşlarının bacaklarına doğru fırlatır.Top kimseye değmez ise topu alarak yeniden oyuna başlar.
OYUN ADI: KÖPRÜ ALTINDAN TOP GEÇİRME
KAZANIMLAR:
1)NESNELERİ BELLİ BİR MESAFEDEKİ HEDEFE ATAR.
2)ZEMİN ÜZERİNE ÇİZİLEN ŞEKİLLER ÜZERİNDE DURUR.
OYUNUN UYGULANIŞI:
Çocuklar halka olur .Ayaklarını birbirine değmeyecek şekilde açarlar,belleri büküp ellerini dizlerine koyarlar,ebe seçilen çocuğun amacı topu arkadaşlarının ayakları arasından dışarıya yuvarlamaktır.halkadaki çocuklar ayaklarını oynatmadan elleriyle topu yakalamaya çalışırlar.
OYUN ADI: PALYAÇONUN KARNININ DOYUR
KAZANIMLAR:
1)SÖZEL YÖNERGEYE UYGUN OLARAK SIRAYA GEÇER.
2)NESNELERİ BELİRLİ BİR MESAFEDEKİ HEDEFE ATAR.
OYUNUN UYGULANIŞI:
Oyun alanına kalın mukavvaya çizilmiş ağzı daire şeklinde oyulmuş bir palyaço resmi getirilir.Yüksekliği çocukların boyuna göre ayarlanır ve çocuklar arka arkaya sıraya geçerler.Hepsi sırayla ellerindeki topu palyaçonum ağzına atmaya çalışırlar.

OYUN ADI: TOP TAŞIMA YARIŞI
KAZANIMLAR:
1) SÖZEL YÖNERGELERE UYGUN OLARAK ISINMA HAREKETLERİ YAPAR
2) GRUP ETKİNLİKLERİNİN KURALLARINA UYAR.
3) KENDİNİN VE BAŞKALARININ HAKLARINA SAYGI GÖSTERİR.
OYUNUN UYGULANIŞI:
Çocuklar iki gruba ayrılır.İki başlangıç çizgisi, birkaç metre uzağa da iki hedef çizgisi çizilir.Çocuklar düdük sesiyle topu avuç içlerinde tutarak hedef çizgiye doğru ilerlerler.Topu elinden düşürmeden,hedef çizgiye ilk önce ulaşan çocuk bir puan alır.En çok puan alan grup oyunu kazanır.
OYUNUN ADI: TOP TOPLAMA OYUNU
AŞ GRUBU: 5
KAZANIMLAR:
1)SÖZEL YÖNERGELERE UYGUN OLARAK TOP TOPLAR
2) VARLIKLARI RENKLERİNE GÖRE GRUPLAR.
OYUNUN UYGULANIŞI:
Çocuklar oyun alanına serbestçe dağılırlar.Bir sepet içine on onbeş kadar küçük top konur.Öğretmen topları çeşitli yerlere dağıtır .Çocuklarının birer birer topları getirip sepetin içine koymaları gerekir.Oyun iki ayrı renkte toplarla,iki ayrı gruba ayrılarak yarışma şeklinde de oynanabilir
Amaç-3…. Bedensel koordinasyon gerektiren belirli denge hareketleri yapabilme
Oyun Adı: Çoban,Kuzular ve Kurt
Yaş: 5-6
Kazanım: Bedensel koordinasyonu sağlar.
Kazanım: Yönergeye uygun koşar.
Kazanım: İşitsel yönergelere uygun denge hareketlerini yapar.
Bir çocuk çoban seçilir. Bir çocuk kurt seçilir. Diğer çocuklar kuzu olurlar. Oyun alanının bir köşesine daire çizilir. Burası ağıl olur. Kuzular ağıldan uzakta durmaktadırlar. Çoban kuzularını bu ağıla götürecektir. Kuzular giderken kurt onları kapmaya çalışır. Çoban da kaptırmamaya çalışır. Kurt çobana saldıramaz. Çoban kurdu kovalayabilir.
Oyun kurdun “Hey çoban, haydi sürünü sür bakalım kuzularını.” Diye seslenmesiyle başlar. Çoban kuzularını önüne katar, kollarını açıp onları kurdun kapmasından koruyarak ağıla doğru sürer. Kurt da, sürünün sağından solundan, önünden arkasından saldırarak kuzuyu yakalamaya çalışır. Yakalanan kuzular oyundan çıkar, yakalanmadan ağıla girenler kurtulurlar. Kurt ağıla girenlere dokunamaz.

Oyun Adı : Denizde dalga var.
Yaş: 5-6
Kazanım : Sözel yönergelere uygun olarak yürür.
Kazanım : Sözel yönergelere uygun olarak koşar.
Kazanım : Sözel yönergelere uygun olarak zıplar.
Kazanım : Sözel yönergelere uygun olarak hoplar.
Çocuklar kendi aralarından her çocuğa bir balık adı verirler. Bir ebe seçilir. Oyun alanında istedikleri yerde bir daire çizerek yerlerinin belli ederler. Ebenin yeri yoktur. Ebe balıkların adını söyledikçe adı söylenen balık, ebenin arkasına geçer ve onunla gezmeye, hoplamaya, zıplamaya başlar. Ebe birden “Denizde Dalga Var” diye bağırmaya başlar. Ebenin arkasında balıklar istedikleri bir daireyi kapmaya çalışırlar. Açıkta kalan balık, ebe olur. Oyun yeniden başlar

Oyun Adı : Eşini Bul Otur.
Yaş: 5-6
Kazanım : Sözel yönergelere uygun olarak kalkar.
Kazanım : Sözel yönergelere uygun olarak oturur.
Kazanım : Sözel yönergelere uygun olarak hoplar.
Çocuklar oyun alanında ikişerli eş olurlar. Eşlerden biri iç dairede diğeri dış dairede olmak üzere içi içe iki daire oluştururlar. İç dairedeki çocuklar kendi aralarında, dış dairedeki çocuklar kendi aralarında, dış dairedeki çocuklar kendi aralarında el ele tutuşurlar. Öğretmenin başla komutu ile iç daire soldan, dış daire sağdan dönmeye başlarlar. Dairedekilerin ellerini bırakmamaları gerekir. Öğretmen “Eşini Bul Otur” dediğinde herkes eşini bulur. Öğretmenin önüne gelir ve oturur. Sona kalan eşler elenir.
Oyun Adı: Gölgeme Basma
Yaş: 5-6
Kazanım : Sözel yönergelere uygun olarak yürür.
Kazanım : Sözel yönergelere uygun olarak koşar.
Çocuk sayısına göre bir alan belirlenir. Oyun sırasında bu alanın dışına çıkılmaz. Bir ebe seçilir. Ebe arkadaşlarını kovalayarak birinin gölgesine basmaya çalışır. Kimin gölgesine basarsa o kişi ebe olur. Oyun çocukların isteği doğrultusunda sürdürülür

ARI SOKACAK KAÇ
KAZANIM : Sözel yönergelere uygun olarak yürür.
KAZANIM : Sözel yönergelere uygun olarak koşar
Oyun alanına iç içe iki daire çizilir.Çocuklar yüzleri birbirine bakacak şekilde karşılıklı durarak iki daire oluştururlar.Çocuklar arasından bir tavşan ve bir arı seçilir.
Öğretmenin başla komutuyla tavşan kaçmaya,arı kovalamaya başlar.Diğer çocuklar ise “arı sokacak kaç” diye bağırırlar.Tavşan hangi çocuğun önünde durursa o çocuk daire içinden kaçmaya başlar.Arı onu kovalar.Tavşan ise arkadaşını yerine geçer.
Arıya yakalanan tavşan olur.
AYNISINI YAP
KAZANIM : Sözel yönergelere uygun olarak yürür.
KAZANIM : Sözel yönergelere uygun olarak koşar.
KAZANIM : Belli bir engel üzerinden sıçrayarak atlar
Bir ebe seçilir.Diğer çocuklar tek sıra halinde arka arkaya dizilirler.Her çocuk,ebenin yaptığı hareketlerin aynısını yapar.(geri,geri yürümek,zıplamak,öne eğilmek,tek ayak üzerinde sekmek vb.)Ebenin yaptığı hareketleri yapamayan çocuk yanar,oyundan çıkar.Üç oyuncu kalıncaya kadar oyun devam eder.

BALONCU AMCA
KAZANIM : Değişik yönlere doğru uzanır.
KAZANIM : Sözel yönergelere uygun olarak yürür.
KAZANIM : Sözel yönergelere uygun olarak koşar
Çocuklar salonda ortaya çizilen düz çizgide dururlar ve kendilerine renkli balon resimlerinden birini seçerler ve balon olurlar.Aralarından biri ebe seçilir ve baloncu
amca olur. Baloncu amca kapıyı çalar.
-Tık,tık
Çocuklar “Kim o? “ diye sorarlar.
– Ben baloncu amca,
Çocuklar “Ne istiyorsun?” diye sorarlar.
-Balon.
Çocuklar “Hangi renk?” diye sorarlar.
Baloncu amca “pembe balon” der. Pembe balon olan çocuk kaçar,baloncu onu yakalamaya çalışır. Yakalanan çocuk ebe olur.

BİRLEŞ KURTUL
KAZANIM : Sözel yönergelere uygun olarak yürür.
KAZANIM : Sözel yönergelere uygun olarak koşar
KAZANIM : Araç kullanarak koordineli ritmik hareketler yapar
Sınırları belli oyun alanında çocuklar dağınık halde dururlar. Aralarından bir ebe seçilir. Ebe çocukları kovalamaya başlar.çocuklar ebeye yakalanmamak için hemen el ele tutuşurlar. Ebe birleşen çocukları yakalayamaz. Tek olanları yakalamaya çalışır.
Yakalanan çocuk ebe olur.

ÇÖMEL KURTUL
KAZANIM : Değişik yönlere yuvarlanır.
KAZANIM : Değişik yönlere doğru uzanır.
Bir ebe seçilir. Diğer çocuklar oyun alanına serbestçe dağılırlar. Ebe çocuklardan birini yakalamaya çalışır. Yakalanmak üzere olan çocuk çömelirse yakalanmaktan kurtulur, çömelmeden yakalanırsa ebe olur. Oyun bu şekilde devam eder.

KEDİ İLE FARE
KAZANIM : Değişik yönlere doğru uzanır.
KAZANIM : Sözel yönergelere uygun olarak yürür.
KAZANIM : Sözel yönergelere uygun olarak koşar.
Çocuklar oyun alanında el ele tutuşarak bir daire oluştururlar. Çocuklardan biri kedi,biri fare olur. Kedi dairenin içinde fare ise dışında durur. Kedi içer.den dışarıya çıkmaya ve fareyi yakalamaya çalışır. Dairedeki çocuklar kollarıyla kedinin dışarıya çıkmasına engel olmaya çalışırlar. Fare direnin içine ve dışına kaçabilir. Dairedeki çocuklar fareye yardımcı olurlar.

HEYKEL OLMA
Amaç 3:Bedensel koordinasyon gerektiren belirli denge hareketlerini yapabilme
Kazanımlar
Kazanım 1. sözel yönergelere uygun olarak dengede durur.
Kazanım 2. belirli bir süre şeklini koruyarak dengede durur.
Yaş Grubu:6
UYGULAMA:Çocuklar oyun alanına dağılır.Öğretmen:
-‘’Ben düdük çaldığım zaman ,herkes kendini bir heykele benzetecek,istediği bir pozu verecek,hiç kıpırdamayacak.İsteyen 2-3 arkadaşı ile de birleşerek bir heykel olabilir.’’ der.
İşaret verilince oyuna başlanır.Öğretmen,bir heykelin yanına gider ve:
-Sen ne heykeli oldun?diye sorar.Oyuncu olarak cevaplayabilirse başarılı sayılır.Ayrıca kımıldamadan duran öğrenciler başarılı sayılır.
DOKUN KURTAR
Amaç:Bedensel koordinasyon gerektiren belirli denge hareketlerini yapabilme
Kazanımlar
Kazanım 1. belirli bir süre şeklini koruyarak dengede durur.
Yaş Grubu:6
UYGULAMA:Çocuklar arasından iki ebe seçilir.Bunlar arkadaşlarını nerede vururlarsa orada,çivilenmiş gibi,oturup kalırlar.Ancak diğer arkadaşları bunlara dokunabilirlerse ,o zaman kurtulabilirler.İki ebe belli bir süre içinde arkadaşlarını oturtabilirlerse,başarılı sayılırlar.Bu sefer oyuna yeni bir ebe seçilir
NOT:Vurularak çömelmiş oyuncular diğer arkadaşları tarafından kurtarılmadan bir yere gidemezler.
TAŞTAŞ ÜSTÜNE OYUNU
Amaç:Bedensel koordinasyon gerektiren belirli denge hareketlerini yapabilme
Kazanımlar
Kazanım 1. sözel yönergelere uygun olarak dengede durur.
Yaş Grubu:6
UYGULAMA:Yer, toprak olarak kabul edilir.Öğretmen,bütün çocukları birbirine iki metre uzak olacak şekilde dizilmelerine yardımcı olur.’’Taştaş üstüne’’ denildiğinde her çocuk bir ayağını diğer ayağının üstüne koyar ve düşmeden dengede durmaya çalışır.’’ Taş toprak üstüne ‘’denildiğinde ayak indirilir.Öğretmen,şaşırtmalı olarak bu sözleri söyler.Şaşıran çocuk bir taklit yapar.Oyun böylece devam eder
Amaç: Bedensel koordinasyon gerektiren belirli manipülatif hareketleri yapabilme
Yaş Grubu:6
UYGULAMA:Öğretmen,çocuklardan yarışa katılmak isteyenleri aynı hizada yerleştirir.Çocuklar yere çömelerek ellerini yere koyarlar.’’BAŞLA’’ komutu verilince çocuklar,çok yavaş şekilde emekleyerek belirlenen hedefe doğru ilerlerler.Hedefe en son ulaşan çocuk,yarışı kazanmış olur.Unutup hızlı giden ,ayağa kalkan ya da duran çocuk,istenilen bir takliti yapar.
Kazanımlar
Kazanım 1. elleriyle emekleyerek belli bir mesafe gider.